تبليغاتX
دنیــــــــــــــــــــای آبی











دنیــــــــــــــــــــای آبی

عاشقي را دير فهميدي چه سود
عشق ديرين گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آيد به رود
ماهي بيچاره اما مرده بود

                          مرده بود

                              مرده بود

نوشته شده در پنجشنبه ششم بهمن 1390ساعت 17:27 توسط آیدین شیدا|

دلم تنگ است دگر نایی ندارم

برای دیدن یارم توانایی ندارم

به او گفتم که تنها حامیم باش

به من گفت که دگر کاری ندارم

دگر به نام تو احساسی ندارم


این شعر الان یعنی ساعت 5:10 دقیقه از دل خودم گفتم

حتی ذره ای فکر هم نکردم

فقط اینو بگم که فکرش آدمو داغون میکنه

نوشته شده در پنجشنبه ششم بهمن 1390ساعت 17:11 توسط آیدین شیدا|

به تنهاییم سوگند که تنها شکستم.............


اگه دلت گرفته آهنگ زیر رو دانلود کن

http://www.4shared.com/file/145527957/4ef4350d/mahsun_krmzgl_-_nilfer.html


نوشته شده در چهارشنبه پنجم بهمن 1390ساعت 17:59 توسط آیدین شیدا|

http://iranvij.ir/forum/upfile/1269273535.jpg

داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوند، 

این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند. همیشه هر چیزی را 

که دوست داریم به دست نمی آوریم، 

پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم دوست بداریم. 

انسان عاشق زیبایی نمی شود، 

بلکه آنچه عاشقش می شود در نظرش زیباست! 

انسان های بزرگ دو دل دارند؛ 

دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که می خندد و آشکار است. 

همه دوست دارند که به بهشت بروند، 

ولی کسی دوست ندارد که بمیرد … ! 

عشق مانند نواختن پیانو است، 

ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی 

و با قلبت بنوازی. 

دنیا آنقدر وسیع هست که برای همه مخلوقات جایی باشد، 

پس به جای آنکه جای کسی را بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم. 

محبتشان نسبت به یکدیگر نامحدود می شود. ‏‏اگر انسانها بدانند 

فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است؛

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم دی 1390ساعت 8:36 توسط آیدین شیدا|

 ای وای بر اسیری

              کز یاد رفته باشد  

                                      در دام مانده باشد

                                                    صیاد رفته باشد


    آه از دمی که تنها

                   با داغ او چو لاله                                         

                               درخون نشسته باشم

                                                            چون باد رفته باشد  

 

            امشب صدای تیشه

                     از بیستون نیامد   

                                        شاید به خواب شیرین

                                                                    فرهاد رفته باشد 

 

        خونش به تیغ حسرت

                             یارب حلال بادا           

                                        صیدی که از کمندت

                                                                 آزاد رفته باشد

    از آه دردناکی

                 سازم خبر دلت را                

                       وقتی که کوه صبرم

                                      بر باد رفته باشد

                            

       رحم است بر اسیری

                         کز گرد دام زلفت          

                                           با صد امیدواری

                                                                  ناشاد رفته باشد

   شادم که از رقیبان

                   دامنکشان گذشتی  

                                          گو مشت خاک ما هم

                                                                   بر باد رفته باشد

 

   پرشور از حزین است

                امروز کوه و صحرا    

                                مجنون گذشته باشد

                                                        فرهاد رفته باشد

نوشته شده در چهارشنبه هفتم دی 1390ساعت 0:4 توسط آیدین شیدا|

نازکتر از بلورم و نرمتر از حرير اگر هم قصد شکستن داري سنگ بي انصافيست يک تلنگر کافيست...

نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 12:54 توسط آیدین شیدا|

این روزها که میگذرد احساس میکنم برای زندگی کردن زود است باید چندی مرد...

این روزها که میگذرد برای زندگی کردن برای زندگی کردن زود است

این روزها برای زنده بودن زود است باید چندی مرد...

این روزها که میگذرد دلم برای نبودنت میگیرد..

و دلم تنگ می شود.. و گریه ام میگیرد..

کاش میشد در آرام لحظات دوستت بدارم و آنقدر عاشقانه در آغوشت بودم

که دیگر هوای آغوشت به سرم نزند...

کاش برای دوست داشتن به آدمک ها نیازی نبود

دلم شور میزند...

خسته ام

نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 12:41 توسط آیدین شیدا|

وقتی عبور میکنی از من و بیکسی هام

وقتی صدای تو نیست تو لحظه های غم هام

وقتی میخوای که بغضو با گریه هام نبینی

وقتی نخوای که یک گل از باغچمون بچینی

دیگه برام مهم نیست بود و نبودت انگار

حرفی نزن واسه من عشقمو کردی انکار

میون این دقایق دارم که کم میارم

مثل ابر بارونی میخوام همش ببارم

وقتی برات مهم نیست بود و نبود دستام

وقتی برات مهم نیست اشکای توی چشمام

وقتی عشقی نداری چرا میخوای بمونی

چرا میخوای زورکی از غم عشق بخونی

وقتی عبور میکنی از خستگی شبهام

برو دیگه مهم نیست که بی تو خیلی تنهام

نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 12:36 توسط آیدین شیدا|

کجای این زمین  به نام من بود ؟؟؟

کجای این آسمان ؟؟؟

میخواهم کمی آرام بگیرم

میخوانم

هر روز این خاک را

میخوانم

چیزی دستگیرم نمی شود

لبخند میزنم به تمام دردهای دنیا

به زهر مار حل شده در لبخندم

به هر چیزی که مرا به یاد خودم اندازد،

هر چیزی که مرا از یاد خودم ببرد.. 

کاش میتوانستم در سرمای این روزها حرفهایم را در گوش دنیا " هــــــا" کنم...

کاش میتوانستم..


نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1390ساعت 23:56 توسط آیدین شیدا|

دیدی گاهی سخت ترین کار دنیا حفظ آن لبخند مسخره "همه چی آروم است؟!"

دیدی گاهی همه چیز خلاف آن میشود که تو میخواهی.... دیدی گاهی دلت

دقیقا هوای همانی را میکند که دور است...خیلی دور... دیدی گاهی "بودن" چه سخت

است...چه تلخ است... تنهایی را چشیده ای آیا... دیدی آیا محکوم شدن به جرمی که

هرگز مرتکب نشدی چه درد دارد...د ر د دیدی گاهی ترجیح میدهی به جای نگاه های سرد,

به جای حبس ابد, حکم اعدامت را بدهند و خلاص...

نوشته شده در پنجشنبه دهم آذر 1390ساعت 23:35 توسط آیدین شیدا|


آخرين مطالب
» مرده بود......
» از دل برآمده
» بدون شرح
» دلنوشته های دکتر حسابی
» شیرین و فرهاد
» یک تلنگر کافیست...
» باید چندی مرد...
» مهم نیست
» کاش.
» از حال من مپرس که بسیار خسته ام...


Design By : Pichak